Şimdi Ben Adam Değilim..

Şimdi ben adam değilim. Zamanlamamı yargılar bütün saatler. Durduğum yer büyük bir sorundur beni yolcu sanan minibüse. İçtiğim sigaranın filtresi dumanı içime çekmediğimi söyler. Okuduğum kitaptaki harfler karışarak okunmaz olur, farklı bir dili öğretmeye kalkarlar bana hadsizce..

Şimdi ben adam değilim. Verdiğim parayı az bulur genç yaşta kucağına piçini alan dilenci. Yürüdüğüm yoldaki kaldırımtaşı hiç yağmur yağmamış olmasına rağmen su sıçratır büyük özensizlikle ütülediğim pantolonumun paçasına..

Şimdi ben adam değilim. Hayallerimin boyu iki otuzbeşlik rakı şişesini üst üste koysan yetişmez. Bindiğim taksinin şoförü nereye gideceğimi sormaz, beni nereye götürdüğünü bilmez. Gayri safi milli hasılayı çok eski dil bulur ama ibrahim hakkı paşanın eserleri çekici gelir..

Şimdi ben adam değilim. Ütülediğim gömlek iki gün ütülü durmaz. Dursa bile ilk gün üzerine karnımı dahi doyurmayan, atları sevdiğimden eşek eti dediğim o çok yağlı, o çok pahalı yemekten dökerim. Çıkmazsa da lekesi o adam olmamamın izdüşümünün, suçu makineye atarım..

Şimdi ben adam değilim. Adam dediğin sözünden dönmez. Ben çok konuştuğumdan ya da çok olmasa da boş konuştuğumdan, ağzımdan yedi köyün bilgesi kıvamında çıkan sözleri yedi düvelin orospusu gibi yutarım. Sigaraya yapılan zamma söver, sigaramı zippoyla yakarım..

Şimdi ben adam değilim. Sorulan basit sorulardan bile hicap duyarım. Adam olmadığımdan olsa gerek, adamlık hakkında caka satarım. En süslü kelimeleri en albenili kalemlerle en beyaz sayfalara satarım..

Şimdi ben adam değilim. Olsa olsa et ve kandan bir parça, biraz da kemikten. Tartsan ruhumu yirmi üç gramı bulmaz adamlığım. Hem adamdım da bu yazıyı kareli kağıda niye yazdım..