Şizofrenik Konuşmalar 4

Kendime konuşma hakkı vermedim. Konuşsaydım ne çok şey söylerdim, ne çok susardın, ne çok ağlardım, ne çok dinlerdin. İlahi bir kudretle, bir mağaranın akustiği eşliğinde sözler söyleyecektim. Düşünmeyecek, sadece denizler yaratacaktın gözlerinde. Yüzün düşecekti ardına bütün geçmişini alarak.

Bir resim kadar hayalini kurabilirsin sen şimdi bunun. Kenarı benim sigaramı yaktığım çakmak ile yakılmış, üzerine tarih atılmış. Bizden öncesine veya sonrasına tekabül eden tüm resimleri yakma isteği uyandırırdı sende konuşmam.

… ama ben izin vermedim ve bana izinsiz konuşacak kadar saygısız olmamayı öğretti o resim.