Ankara, gündüz Ankara, gece
11 Şubat 2014

Şizofrenik Konuşmalar 12

#direniçses

İç sesimi sevmezdim. Önce Oğuz Atay biraz yardımcı oldu sevmeme halinin ilgasına, sonra dış sesler. Dış sesler o kadar çok yardım ettiler ki barışmama kendimle, iç sesimle. İç sesimin kötü olmadığını, aslına bakarsan diğer tüm seslerden ve sessizlerden daha iyi olduğunu fark ettim. İç ses, kendine kızmalarda ortaya çıkıyordu. İddialarını sıralıyordu korkusuzca. Sorguluyordu gördüklerimi kabul ediş şeklimi, sebebimi. Bunu yaparken gerçeği biliyordu. Dış sesler ve sessizler ise ne gerçeği biliyor, ne iddialarını mertçe ortaya koyuyor, ne de yüzüme konuşuyorlar..