19 Şubat 2014
Şizofrenik Konuşmalar 15
Şiirler biter. Boktan da olsa bu durum, bütün şiirler biter. Bazen o kadar üzülürsün ki bittiğine, elini kesip atasın, gözüne kestirdiğin en sivri cismi gözüne sokasın gelir. Evine giden son otobüsü adım farkıyla kaçırmak ve bunun sebebini sigara yakmak için seni durduran rüzgara bağlamak gibi aslında halim. Büyük hevesle aldığın kulaklığın ilk gün sağ tarafının bozulması ya da daha yaz gelmese de canın çektiği zaman dondurma bulamamak gibi üzüntüm.
Güzel ya da çirkin bitmesinin veya bitmesi gerektiği için bittiğinin hiç bir önemi yoktur. Başlamıştır, okunmuştur ve bitme vakti gelmiştir. Bitmesi de gerekir bazen.
“Vazgeç artık bitmesini beklemekten, yazanı bitirmemiş şiiri, arsızlık etme.”