Ankara, gündüz Ankara, gece
3 Nisan 2014

Şizofrenik Konuşmalar 27

acılara tutunmak..
birkaç bin yıl..
özgürlük..
ikimiz..

siktir ulan. ne özgürlüğü, ne acısı..

ciğerimin en dibi yanıyor. böbreklerim bile sızlıyor. güpe gündüz çarpıyorum sağa sola, derimin altına uysun diye üstü. kanasın diye varlığım yokluğun gibi. .

yine sabah oluyor. yine dertler uykusuzluk gibi, kurşun gibi ya da nazımın dediği gibi, ağır. örselendi gözlerimin ışığı, kıvılcım mutluluğun değil, kıvılcım erimenin, şekillenmenin istemeden.

“sana zorsa bırak yanayım,
kolaysa esirgeme”

esirgedin, zor geldi..