Ankara, gündüz Ankara, gece
14 Mayıs 2014

Şizofrenik Olmayan Bir Konuşma

gece yarısı ansızın telefonunuz çalabilir, uyuyor olabilirsiniz o an. uyumaya çabalıyorsunuzdur ya da düşlerinizden kaçarak. uzun ve yorucu bir gün sizi bekliyor olabilir gün ağardığında, ya da tam o an sabaha uyanmamak düşüncesi tüm çekiciliğini bürünmüş olabilir kafanızda.
ama telefonunuz çalar.. açarsınız, eski bir ses, şarap gibi. ses de değil, nefes.

ne diyeceğinizi bilmiyor olmak çok da kötü bir şey değildir, bilmek akılla alakalıdır ve kontrol artık akılda değildir. O’nun çok severek söylediği gibidir; “sevmek güzel, sevmek zor”.

  • Şarkılarla mı yaşıyorsun?

---Şarkılar olmadan yaşanır mı?

  • İnsan nelerin eksikliğiyle yaşıyor ukala. Bilmez misin?

---Yaşamak mı gerçekten bu?

  • Değilse eğer ölmüş mü oluyoruz? Yeniden doğar mı insan?

--- Arafta kalmak gibi. Solumak ama nefes alamamak gibi. Bakmak ama görememek gibi.

  • Cennette yalnız kalmak gibi mi? Her şey güzelken içindeki kahrolası hüzünden kurtulamamak?

--- Ne güzel dedin. Dışarıda her şey sıcakken, kırmızı iken kabuğunu geçememesi sıcağın. İçeride donmak

  • Bir de için ısınmışsa daha önce, dayanamıyorsun soğuğa. Tuz buz her şey. Geçer mi?

--- Dokunamıyorsun kendi tenine bile. Geçsin mi?

  • Geçebilsin bir gün, yaşayalım. Sadece nefes almaktan ibaret olmasın hayat. Olmaz mi?

--- Hayat uçmaktı oysa, uçarken hayal kurmaktı. Kartalın kanatlarında rüzgarı hissetmekti. Yapabilsem, isteğini yerine getirmez miyim sanıyorsun. Uçup gitmez miyim aklından.

  • Hayalin varlığından daha mi güçsüz. Daha mi güçlü ya da, kaçmıyor hiç. Sen gidebiliyorsun, o neden kalıyor?

--- Sigaramın dumanında niye saklanıyorsun. Yastığa düşen saç telimde niye senin silüetin gizli. Okuduğum her şeyde niye ismin geçiyor. Küçüksün diye mi hep.

  • Ciğerlerine zehir dolacaksa dolsun, karışmak istiyorum(dur). Yastığına yüzüm düşüyor çünkü kabus görüp uyandığında beni gör istiyorum(dur). Her şey de ismim varsa da sana dair her şeye dahil olmak istediğimden(dir). Böyleydi çünkü hep. Küçük olup sevgi çok olunca her şeye sığıyor insan.

--- Kalbim sana ait, ona lafım yok zaten. Ama zihnimde işin ne küçüğüm. Günde on kez on farklı yerde karşıma çıkman niye. Uykumda bana sarılman niye. Uyandığımda sıcaklığın. Çok özledim ben.

  • “Acım uzakta kendini çekiyor efendimiz
        Ben burada bal kabağından bir pranga ile dolaşıyorum.”
    Acım uzakta, senin yanında.Özlemim benimle burada.

--- “Kaydı avuçlarımdan umutların elleri
       Ben yıldızların sevdiği çocuk değilim artık
       Ne dudaklarımda herkesin söylediği şarkılar
       Ne de yaşamanın çılgınlığına uyuyorum
       Büyüdükçe büyüyor içimin karanlığı
       Yanımda biri oldu mu yalnızlık duyuyorum.”

  • Geçecek çocuğum.. Geçecek. Kendimi hep böyle avuttum. Kandırdım belki, yoksa yaşayamazdım. Şiirlere sarıldım senin gibi. Sen yoktun, şiirlere sarıldım.