Ankara, gündüz Ankara, gece
4 Ağustos 2014

Şizofrenik Konuşmalar 41

Allah’ım beni affet. Sana hesap sorar gibi görüneceğim için. Ama kötü niyetli değilim. Aslına bakarsan, bir niyetim dahi yok.
Bir şeyin olması için niyetlendiğim her seferde rotamı kaybettim. Ya rüzgar savurdu beni-ki bunda senin suçun var- ya da pusulam bozuldu-bu da benim halt yemem.
Kazara bulduğum bir toprak parçası. Keşfedilse de değeri bilinmemiş cennet. Buram buram yağmur sonrası orman kokusu. Dünyanın bütün renklerini üzerinde toplamış bir çiçek ismi.
Yola çıkanın yolda bulduğu gibi değil. Yola çıkanın sonunda bulduğu gibi. Okyanustan kalbime su sızdıran iskelemdeki tüm çatlakları kapatıp milyonlarca eliyle, hayat verdi bana. Okyanusta sağanak yağmurdan kaçan çaresiz yelkenlerimi kurutarak alevinde, yırtıklarımı yamayarak güç verdi.
Bizim oralarda kadere sövülür sona gelince. Allah’ım, günaha sokma beni, sona erdirme.