Ankara, gündüz Ankara, gece
22 Ağustos 2014

Şizofrenik Konuşmalar 44

zamanın uzunluğuna saydığım oldu, çabuk geçmesi.. ağza alınmayacak küfürler ettim. Ettiğim küfürleri kimse duymadı. Duvar saatinin camını kırıp yelkovan ile karşı karşıya geldim. Zehrini saldı yüreğime akrep.
Yıldızlara el hareketleri savurdum. ne onlar umursadı bunu ne de ben rahatladım biraz.
sana dokundum hayallerimde, hayallerime yabancı oldum. yoktun.
zaman hep vardı.
ben nasıl olsun istiyorsam öyle olmuyordu. anne gibiydi biraz çocukluktaki. ben şeker istiyordum o ıspanak getiriyordu. boncuklu tabanca alıyordum para biriktirip, görür görmez el koyuyordu suç aletiymiş gibi. büyüdük. zaman geçti.
saçlarını kokluyordum bir yaseminin kar beyazı yapraklarında. yasemin bulamazsam kar beyazı hatırlatıyordu yaseminleri bana. zamanı değildi yaseminlerin ve yaseminler çiçek açardı.
zaman zaman..
kitap okuyordum. okuyunca hızla geçiyordu. hızla geçmesini istememesine yoruyordum. mahallenin en güzel kızı geçince kabadayıların hepsi ona bakardı yeşilçam filmlerinde. zaman yavaşlardı. güzel kız geçerdi ve giderdi. kabadayılık fayda etmezdi.
güzel kızlar geçiyor yanımdan, zaman zaman. zaman yavaşlamıyor, kabadayılık film rulosunda kaldığından.