Şizofrenik Konuşmalar 46

Herşey çok güzel.
O kadar ki, anlatım bozuklukları yanlış yere konmuş noktalama işaretleri ortalıkta görünen kablolar, öğlen güneşli iken akşam fırtına çamur hava durumları bile canımı sıkamıyor.
insan mutluyken yazamıyor diye birşey yok aslında, ama yine de mutluyken yazamıyorum. belki bana has bir durumdur bu. yani kendimi kıyasladığım yazarların hepsinin hep mutsuz bir hayat yaşamış olması biraz boş bir ihtimal gibi geliyor.
neyse..
bu güzelliğe sebep olan bir tek güzel var hayatımda.
güzel olması da değil güzel yapan her şeyi
hayatımda olması.
yine bencillik..
ama yine de biraz biraz öğrendim galiba tekil bile bulmadığım halimden çoğul güzellikler çıkarmayı.
yolda yürürken ayağıma su sıçratacak kaldırım taşlarına basmadan yürüyorum mesela ve de kitapların sayfasını çevirirken çok daha hassas davranıyorum.
İnci çiçeğini koruyan yaprak kadar sorumlu hissediyorum kendimi artık hayatta.
ve bu çok beyaz bir yaşamı korumak..